Onze vrijwilligers

De vrijwilligers van Rouwgroep Lelystad willen graag een vrijwillige bijdrage leveren aan de inwoners van Lelystad en omstreken, die te maken hebben met het verlies van een dierbare. Het in contact staan met anderen (lotgenoten) biedt steun, erkenning en herkenning. De vrijwilligers hebben zelf te maken gehad met een betekenisvol verlies, hebben werkervaring in de hulpverlening en een opleiding rouw en verlies gevolgd.

Vrijwilliger Miluska de Ruiter

“Ik was 27 jaar toen mijn vader overleed en 4 jaar later overleed mijn moeder. Mijn vader (54 jaar) overleed na een kort ziekbed van longkanker en mijn moeder (56 jaar) na een kort psychiatrisch en vervolgens medisch onduidelijk beeld. De impact van beide verliezen was enorm groot en na het plots overlijden van mijn moeder kwam ik muurvast te zitten. De emotionele pijn was enorm en ik gleed af in een diepe oneindige put, waarin ik langzaamaan met hulp van therapie uitklom. Ik kwam erachter dat ik meer dan alleen letterlijk mijn ouders had verloren. Door biografische verhalen te lezen over rouw en verlies, zelf te schrijven, te hebben geleerd over rouw en verlies en in gesprek te zijn met lotgenoten gaf verlichting en maakte het leven stap voor stap weer draagbaar. Zelfs na meer dan 20 jaar kan het gemis er plot en rauw zijn, een normale reactie weet ik nu. Het verlies mag en kan er zijn en draag ik met mij mee zo lang ik leef”.

Vrijwilliger Brenda Bisschop Bouwmeester

“Ik was 31 jaar toen ik van het ene op het andere moment mijn man Mark verloor door een noodlottig ongeval. We waren 11 jaar samen en nog geen jaar getrouwd. Hij werd slechts 34 jaar.  Ik had het gevoel dat ik in een nachtmerrie terecht kwam, in een slechte droom waar ik wel weer uit wakker zou worden. Helaas gebeurde dit niet en was het de harde dagelijkse werkelijkheid. Al snel zakte ik weg in mijn verdriet en kostte het doorkomen van een dag mij veel energie. Het liefst wilde ik dat het avond was en daardoor de dag weer voorbij zou zijn. Ongeveer een jaar na mijn verlies kwam ik in contact met een vrijwilligersgroep met lotgenoten, die ook een partner hadden verloren. Bij hen kon ik mijn gevoelens en gedachten kwijt en was niets raar wat ik zei. Het praten met lotgenoten heb ik veel gedaan, aan een gezamenlijke tafel of tijdens een wandeling. Dit heeft mij goed gedaan in mijn verliesproces.

Wil je ook vrijwilliger worden?

Wil je ook een vrijwillige bijdrage leveren aan mensen met een verlieservaring. Heb je zelf te maken gehad met verlies en rouw en wil je hierin iets voor een ander betekenen? Je bent van harte welkom. Neem vrijblijvend contact op.